kereta.

Nama pada rekod JPJ menentukan siapa pemilik bagi maksud Akta Pengangkutan Jalan 1987, iaitu saman, insurans dan pelesenan. Ia bukti pemilikan yang kuat tetapi ia bukan hak milik yang tidak boleh disangkal seperti tanah, kerana Akta 333 tidak mengandungi peruntukan seperti seksyen 340 Kanun Tanah Negara. Perkara yang lebih penting dan sering terlepas pandang ialah selagi kereta itu dalam sewa beli, ia bukan milik sesiapa antara dua pihak tersebut, sebaliknya milik syarikat pembiaya. Apabila pemilik berdaftar meninggal dunia, yang berpindah kepada wakil dirinya ialah hak dan kepentingannya di bawah perjanjian sewa beli itu berserta tanggungan bayarannya sekali.

Kereta tidak boleh dipecah mengikut bahagian, jadi ada dua jalan iaitu dijual lalu tunainya dibahagikan, ataupun seorang waris mengambilnya lalu membayar nilai bahagian waris yang lain. Sekiranya kereta masih dalam sewa beli, keretanya bukan milik si mati sama sekali kerana hak milik kekal pada syarikat pembiaya. Yang diwarisi ialah hak dan kepentingan penyewa, dan memindahkannya kepada seorang waris ialah penyerahan hak di bawah seksyen 12 Akta 212 yang memerlukan keizinan pembiaya. Mulai 15 Julai 2024, pusaka berbentuk kereta sahaja boleh difailkan di Pejabat Pembahagian Pusaka, dan yang bernilai sehingga enam ratus ribu ringgit layak dibahagikan secara ringkas tanpa perbicaraan. Nama di JPJ hanya boleh ditukar dengan dokumen pusaka seperti perintah pembahagian, surat kuasa mentadbir, probet ataupun perintah faraid.

Di sisi syarak, hutang kereta tidak berpindah kepada waris. Ia kekal hutang si mati dan waris yang menyambung bayar hanya membantu menyelesaikannya. Namun di sisi undang-undang, waris yang mengambil alih perjanjian sewa beli secara rasmi melalui serah hak boleh dikehendaki pembiaya bertanggungjawab secara peribadi atas ansuran yang berbaki. Kereta itu pula sebahagian daripada harta pusaka, jadi waris yang ingin memilikinya selepas hutang selesai memerlukan persetujuan waris yang lain dan lebihan nilainya tetap perlu difaraidkan.