pemegang amanah.

Yang menjamin bukan reputasi syarikat, sebaliknya Akta Syarikat Amanah 1949. Akta itu mewajibkan deposit sekuriti dipegang Akauntan Negara sebagai jaminan, mewajibkan wang amanah dipisahkan daripada wang syarikat, dan yang paling kuat, seksyen 33 menjadikannya TIDAK SAH menggulung syarikat secara sukarela selagi ada harta pusaka yang belum selesai ditadbir, melainkan dengan kebenaran Mahkamah.

Tiga peranan ini dibezakan oleh tiga perkara, iaitu siapa yang melantik, bila kuasanya bermula dan bila ia berakhir. Wasi dilantik oleh si mati sendiri melalui wasiat lalu memohon probet. Pentadbir pula dilantik oleh Mahkamah ataupun oleh Pegawai Pembahagian Pusaka apabila tiada wasi, lalu memegang surat kuasa mentadbir. Kedua-duanya BUKAN perkara yang sama. Wakil kuasa pula bertindak semasa pemberi kuasa masih hidup sahaja, kerana seksyen 5 Akta 424 menamatkan kuasa itu apabila pemberi ataupun penerima kuasa meninggal dunia. Wakil kuasa juga tiada kesahan langsung sehingga salinannya didepositkan di pejabat Penolong Kanan Pendaftar.

Akta 98 sudah menyediakan mekanismenya. Subseksyen 15(1) membenarkan semua waris dewasa bersetuju tentang cara pembahagian dan syaratnya terma persetujuan itu DIREKODKAN dalam perintah pembahagian. Risiko timbul apabila penyerahan dibuat di luar mekanisme itu, kerana yang berpindah ketika itu ialah hak milik penuh, bukan amanah.

Penjaga di bawah seksyen 10 mewakili waris SEMASA prosiding, manakala pemegang amanah di bawah subseksyen 13(2) memegang bahagiannya SELEPAS perintah dikeluarkan. Pindaan 2024 menambah kategori ketiga yang belum dikenali ramai, iaitu PESAKIT, yang ditakrifkan sebagai benefisiari tunggal yang menghidap penyakit atau kecederaan serius ataupun terlantar sehingga tidak dapat menghadiri prosiding. Baginya yang dilantik bukan penjaga, tetapi sahabat wakil.