waris.

Hutang arwah dibayar daripada harta peninggalannya sebelum wasiat dan faraid. Waris tidak wajib membayarnya daripada wang sendiri jika harta itu tidak mencukupi, kerana hutang melekat pada harta pusaka dan bukan pada diri waris. Namun melunaskannya secara sukarela amat digalakkan. Mahar dan nafkah isteri yang tertunggak juga hutang arwah, manakala hutang orang lain kepada arwah menjadi harta pusaka.

Waris atau ahli waris ialah orang yang berhak menerima pusaka orang yang telah meninggal, manakala orang yang meninggalkan harta itu dipanggil al-muwarrith dalam istilah faraid. Dalam faraid waris bermaksud orang tertentu sahaja, bukan semua ahli keluarga. Hukum faraid menyenaraikan dua puluh lima waris, iaitu lima belas lelaki dan sepuluh perempuan. Ahli keluarga yang berada di luar senarai itu dipanggil zawil arham dan mereka hanya mewarisi apabila tiada 'asabah dan tiada waris berkadar tetap selain suami atau isteri.

Hutang antara dua waris bukan hutang si mati, jadi ia tidak ditolak daripada harta pusaka semasa pembahagian. Apabila penghutang mengizinkan, pemiutang boleh mengambil haknya daripada bahagian penghutang tanpa masalah. Apabila penghutang enggan membayar sedangkan dia mampu, jumhur mazhab termasuk Syafie membenarkan pemiutang mengambil setakat haknya sahaja di bawah masalah yang dikenali sebagai al-zafr.

Surat akuan sumpah waris ialah akuan berkanun di bawah Akta Akuan Berkanun 1960. Ia diambil oleh Hakim Mahkamah Sesyen, Majistret, Pesuruhjaya Sumpah atau notari awam. Ia diminta bagi tuntutan kecil tanpa surat kuasa, contohnya simpanan BSN RM5,000 ke bawah dan bagi borang tertentu di pejabat tanah. Akuan palsu dihukum seperti keterangan palsu dan berdusta itu dosa besar.