hutang.

Faraid tidak berlaku langsung, kerana tiada baki untuk dibahagikan. Undang-undang menyediakan satu jalan khusus, iaitu seksyen 122 Akta Insolvensi 1967 yang membenarkan pemiutang ataupun Ketua Pengarah Insolvensi memohon supaya harta si mati ditadbir mengikut undang-undang kebankrapan. Harta itu kemudian terletak hak pada Ketua Pengarah Insolvensi. Yang perlu waris tahu ialah harta mereka sendiri tidak menanggungnya dan kos pengurusan jenazah didahulukan sebelum semua hutang.

Hutang antara dua waris bukan hutang si mati, jadi ia tidak ditolak daripada harta pusaka semasa pembahagian. Apabila penghutang mengizinkan, pemiutang boleh mengambil haknya daripada bahagian penghutang tanpa masalah. Apabila penghutang enggan membayar sedangkan dia mampu, jumhur mazhab termasuk Syafie membenarkan pemiutang mengambil setakat haknya sahaja di bawah masalah yang dikenali sebagai al-zafr.

Hutang kereta tidak berpindah kepada waris. Ia kekal hutang si mati, dan waris yang menyambung bayar hanya membantu menyelesaikannya. Kereta itu pula sebahagian daripada harta pusaka, jadi waris yang ingin memilikinya selepas hutang selesai memerlukan persetujuan waris yang lain dan lebihan nilainya tetap perlu difaraidkan.

Harta si mati tidak terus menjadi harta pusaka. Lima hak dikeluarkan mengikut turutan, iaitu kos pengurusan jenazah, hutang yang terikat pada harta itu sendiri, hutang yang lain, wasiat, barulah faraid. Apa yang tinggal selepas empat hak pertama itulah yang dibahagikan kepada waris.