Cara Mengisi Borang DDC untuk Pembahagian Terus

Pendahuluan

Borang DDC dicari orang kerana satu sebab. Ia jalan untuk mendapatkan perintah pusaka tanpa perlu hadir perbicaraan, apabila harta si mati hanya wang simpanan, saham, kenderaan dan harta alih yang lain. Bagi keluarga yang waris-warisnya bertaburan di beberapa negeri, itu penjimatan yang besar.

Tetapi borang ini bukan borang permohonan biasa. Ia akuan berkanun, iaitu pengakuan bersumpah yang ditandatangani di hadapan pegawai yang diberi kuasa. Setiap pilihan yang ditanda membawa akibat dan perbicaraan yang biasanya menjadi tempat waris lain membetulkan maklumat tidak berlaku.

Artikel ini menerangkan butiran yang diisi dalam Borang DDC perenggan demi perenggan, kesan setiap akuan dan apa yang berlaku selepas borang itu diterima. Syarat kelayakan laluan seksyen 8B dihuraikan dalam artikel pembahagian ringkas di bawah seksyen 8B.

Apakah Borang DDC?

Tajuk rasminya ialah Borang DDC, Permohonan untuk Pembahagian Terus melalui Akuan Berkanun di bawah Seksyen 8B. Versi Inggerisnya bertajuk Application for Summary Distribution by way of Statutory Declaration under Section 8B.¹ Ia ditetapkan oleh subperaturan 6B(1) Peraturan-Peraturan Harta Pusaka Kecil (Pembahagian) sebagaimana dipinda pada 2024.²

Borang DDC tidak berdiri sendiri. Subseksyen 8B(1) menyatakan pembahagian ringkas dipohon oleh pempetisyen ataupun pemohon apabila petisyen sudah difailkan ataupun permohonan berikutnya sudah dibuat.³ Maka Borang DDC mengiringi Borang A ataupun Borang P dan nombor guaman pembahagian daripada permohonan itulah yang ditulis di kepala borang.

Borang ini boleh dimuat turun dalam kedua-dua bahasa daripada laman JKPTG.

Butiran yang diisi, perenggan demi perenggan

Kepala borang dan nombor guaman

Bahagian paling atas meminta nama negeri dan pejabat pembahagian pusaka, diikuti nombor guaman pembahagian dan tahunnya.¹ Nombor itu ialah nombor fail bagi petisyen atau permohonan berikutnya yang sudah difailkan.

Perenggan 1, identiti pemohon

Pemohon menulis nama penuh, nombor kad pengenalan ataupun nombor pengenalan lain, kewarganegaraan dan alamat. Ayat itu diakhiri dengan frasa dengan sesungguhnya dan ikhlas mengisytiharkan.¹ Frasa itulah yang menjadikan semua perenggan di bawahnya akuan, bukan sekadar maklumat.

Perenggan 2, kedudukan pemohon dan si mati

Pemohon mengaku bahawa dia pempetisyen ataupun pemohon dalam harta pusaka si mati, lalu menulis nama si mati, nombor kad pengenalannya dan sekali lagi nombor guaman pembahagian.¹ Pempetisyen ialah orang yang memfailkan Borang A, manakala pemohon ialah orang yang memfailkan Borang P. Potong perkataan yang tidak berkenaan.

Perenggan 3, bukan bankrap

Pemohon mengaku bahawa dia bukan bankrap yang belum dilepaskan.² Akuan ini tercetak tanpa pilihan. Orang yang masih bankrap tidak boleh menandatanganinya dengan jujur, jadi waris lain yang perlu menjadi pemohon.

Perenggan 4, tujuan permohonan

Inilah perenggan yang paling penting. Pemohon memilih satu daripada tiga tujuan, menurunkan tandatangan ringkas di sisinya dan pegawai yang mengambil akuan mengecapkan cop meterai kecil di situ.¹

Pilihan (a) ialah pembahagian terus bagi harta alih yang dinyatakan dalam Borang A. Dengan memilihnya, pemohon turut mengisytiharkan bahawa si mati tidak meninggalkan sebarang harta tak alih, seperti tanah atau rumah.

Pilihan (b) ialah pembahagian terus bagi harta alih yang dinyatakan dalam permohonan berikutnya, iaitu Borang P. Dengan memilihnya, pemohon mengaku tiada perubahan pada waris-waris si mati sejak perintah asal.

Pilihan (c) ialah pembatalan pemegang amanah yang dilantik dalam petisyen atau permohonan terdahulu kerana kanak-kanak itu sudah mencapai umur dewasa.

Setiap pilihan itu mengandungi akuan yang tersendiri. Pemohon yang memilih (a) sedangkan si mati mempunyai sebidang tanah di kampung bukan sahaja memilih laluan yang salah. Dia membuat akuan yang tidak benar.

Perenggan 5, tiada waris yang tertinggal

Bagi pilihan (a) dan (b), pemohon mengaku bahawa waris si mati ialah sebagaimana dinyatakan dalam petisyen atau permohonan dan tiada waris yang tertinggal.¹

Perenggan itu diikuti satu ayat yang wajar dibaca dua kali. Jika pemohon gagal memberikan maklumat sebenar tentang si mati, termasuk maklumat waris yang berhak, dia bertanggungjawab sepenuhnya memberikan pampasan atau apa-apa yang setara untuk membetulkan keadaan itu.¹

Dalam perbicaraan biasa, waris yang hadir boleh membetulkan senarai waris di hadapan pegawai. Dalam laluan ini tiada perbicaraan, jadi akuan pemohon itulah yang menggantikan keterangan mereka.³ Kenal pasti semua waris dengan teliti sebelum menandatanganinya. Panduannya ada dalam artikel kenali waris anda.

Perenggan 6, cara pembahagian

Bagi pilihan (a) dan (b), pemohon memilih cara harta itu dibahagikan dan menandatangani ringkas pilihannya.¹

Pilihan 6(a) ialah pembahagian mengikut undang-undang, iaitu faraid bagi si mati beragama Islam dan Akta Pembahagian 1958 bagi si mati bukan Islam. Jadual di belakang borang tidak perlu diisi dengan bahagian kerana bahagian setiap waris mengikut hukum. Pengiraannya boleh disemak melalui langkah dalam artikel langkah-langkah pengiraan faraid.

Pilihan 6(b) ialah pembahagian secara kesepakatan seperti dalam Jadual. JKPTG menyatakan pembahagian secara muafakat hanya boleh dilaksanakan apabila semua waris yang berhak bersetuju sepenuhnya.⁵ Borang DDC pula hanya ditandatangani pemohon dan ia tidak menyatakan bagaimana persetujuan waris lain dibuktikan. Pegawai boleh meminta dokumen tambahan sebelum membuat perintah,² jadi tanyakan kepada Pejabat Pembahagian Pusaka dokumen persetujuan yang diperlukannya. Kedudukan muafakat di sisi undang-undang dihuraikan dalam artikel muafakat bertulis dan muafakat lisan.

Jadual harta alih

Jadual di halaman akhir bertajuk Harta Alih yang Akan Dibahagikan. Ia mempunyai tiga lajur, iaitu perihal harta, nama pihak-pihak dan bahagian yang akan dibahagikan.¹

Tulis perihal harta dengan cukup jelas supaya agensi yang memegangnya dapat mengenal pasti harta itu daripada perintah kelak. Contohnya nama bank berserta nombor akaun, nama dana berserta nombor keahlian ataupun nombor pendaftaran kenderaan. Jadual ini ditandatangani pemohon dan pegawai yang mengambil akuan.

Tandatangan dan akuan

Bahagian penutup menyatakan pemohon membuat akuan itu dengan penuh kepercayaan bahawa ia benar, menurut Akta Akuan Berkanun 1960. Pemohon menulis tempat dan tarikh akuan lalu menandatanganinya di hadapan Hakim Mahkamah Sesyen, Majistret ataupun Pesuruhjaya Sumpah.¹

Jangan tandatangan borang ini lebih awal di rumah. Akuan berkanun mesti ditandatangani di hadapan pegawai itu, yang juga menurunkan tandatangan ringkas serta cop di sisi setiap pilihan. Borang ini juga bertanda potong mana-mana yang tidak berkenaan, jadi pilihan yang tidak dipakai perlu dipotong.¹

Apa yang berlaku selepas borang dihantar?

Borang DDC dihantar ke Pejabat Pembahagian Pusaka yang mengendalikan fail itu, melainkan pegawai menetapkan cara lain.² Selepas itu ada tiga kemungkinan.

Pegawai meminta dokumen tambahan. Subperaturan 6B(2) membenarkan pegawai meminta pemohon mengemukakan dokumen tambahan dalam tempoh yang ditetapkannya.²

Pegawai mengeluarkan perintah tanpa perbicaraan. Subseksyen 8B(3) menyatakan petisyen atau permohonan itu tidak akan dibicarakan.³ Perintahnya boleh berbentuk perintah pembahagian dalam Borang E, surat kuasa mentadbir dalam Borang F ataupun perintah permohonan berikutnya dalam Borang T.² Isi dan kesan setiap satunya diterangkan dalam artikel Borang T, Borang E dan Borang F. Salinan perintah itu disampaikan kepada pemohon dan pemohon pula wajib menyampaikannya kepada benefisiari.³

Permohonan ditolak dan kembali ke perbicaraan. Jika pemohon tidak mematuhi permintaan dokumen tambahan, pegawai boleh menolak permohonan pembahagian ringkas itu lalu mengeluarkan notis pendengaran, iaitu Borang D bagi petisyen ataupun Borang S bagi permohonan berikutnya.² Permohonan pusaka itu sendiri tidak gugur. Ia kembali ke perjalanan biasa di Pejabat Pusaka Kecil.

Apakah risiko akuan yang tidak benar?

Risiko pertama tercetak pada borang itu sendiri, iaitu tanggungjawab memberikan pampasan jika maklumat waris tidak benar.¹

Risiko kedua datang daripada undang-undang jenayah. Seksyen 199 Kanun Keseksaan menetapkan bahawa sesiapa yang membuat kenyataan palsu tentang perkara yang material dalam akuan yang oleh undang-undang diterima sebagai keterangan, sedangkan dia tahu atau percaya ia palsu, dihukum sama seperti memberi keterangan palsu.⁴ Hukuman bagi keterangan palsu di bawah seksyen 193 ialah penjara dan denda. Sama ada seksyen itu terpakai pada sesuatu kes ialah persoalan bagi mahkamah, tetapi kewujudannya cukup untuk menunjukkan bahawa akuan ini bukan perkara kecil.

Bagi orang Islam, akuan tentang waris ialah kesaksian dan kesaksian itu dituntut benar walaupun merugikan diri sendiri ataupun kaum kerabat.⁶

كُونُوا۟ قَوَّٰمِينَ بِٱلْقِسْطِ شُهَدَآءَ لِلَّهِ وَلَوْ عَلَىٰٓ أَنفُسِكُمْ أَوِ ٱلْوَٰلِدَيْنِ وَٱلْأَقْرَبِينَ

“Hendaklah kamu menjadi orang-orang yang sentiasa menegakkan keadilan, lagi menjadi saksi (yang menerangkan kebenaran) kerana Allah, sekalipun terhadap diri kamu sendiri atau ibu bapa dan kaum kerabat kamu.”

Menyembunyikan seorang waris supaya bahagian orang lain bertambah bukan sahaja melanggar akuan berkanun. Ia mengambil hak yang Allah tetapkan bagi waris itu.

Kesimpulan

Borang DDC ialah akuan berkanun, bukan borang permohonan biasa. Ia mengiringi Borang A ataupun Borang P yang sudah difailkan dan mengandungi enam perenggan yang setiap satunya pengakuan. Tiga yang paling berat ialah perenggan 4(a) bahawa si mati tiada harta tak alih, perenggan 5 bahawa tiada waris tertinggal berserta tanggungjawab pampasan dan perenggan 6 tentang cara pembahagian.

Isilah sendiri, tandatanganlah di hadapan Pesuruhjaya Sumpah, Majistret atau Hakim Mahkamah Sesyen dan pastikan setiap pilihan ditandatangani ringkas serta dicop. Kalau ada sedikit pun keraguan tentang senarai waris ataupun kewujudan tanah, laluan biasa yang dibicarakan lebih selamat daripada akuan yang mungkin tidak benar.