takharuj.

Pusaka kecil ialah harta si mati yang nilai keseluruhannya tidak melebihi RM5 juta. Sejak Akta A1643 berkuat kuasa pada 15 Julai 2024, ia boleh terdiri daripada apa-apa harta, jadi tanah tidak lagi wajib ada. Nilai itu dikira tanpa menolak hutang si mati. Permohonannya dibuat melalui Borang A secara dalam talian di MyLand. Daftar akaun baru sebagai Pengguna Awam dengan nombor kad pengenalan dan e-mel yang aktif, kemudian log masuk untuk mengisi borang. Seorang waris, pemiutang ataupun pembeli sudah memadai untuk memohon. Borang A yang ditandatangani di hadapan Majistret ataupun Pesuruhjaya Sumpah dimuat naik bersama dokumen sokongan. Harta yang tertinggal kemudian dipohon melalui Borang P, juga dalam talian. Hasil biasa perbicaraan ialah Perintah Pembahagian, dalam tempoh tiga puluh hari.

Pembahagian harta tidak mengikut faraid, seperti sama rata, boleh menjadi sah tetapi bukan sebagai ganti kepada faraid. Faraid dikira dahulu. Selepas itu waris yang bebas menguruskan hartanya sendiri boleh melepaskan atau menghibahkan sebahagian bahagiannya, dengan syarat dia tahu berapa bahagiannya. Wali tidak boleh menghibahkan bahagian anak di bawah jagaannya.

Takharuj ialah perjanjian antara waris untuk mengeluarkan seorang daripada mereka daripada harta pusaka dengan balasan yang maklum. Balasan itu sebahagian daripada takrifnya, jadi melepaskan hak tanpa mengambil apa-apa bukan takharuj tetapi pemberian. Syarat sahnya ialah waris itu tahu apa yang dilepaskannya, kerana pada dasarnya ia jual beli dalam bentuk perdamaian.

Tidak. Persetujuan waris tidak menggantikan faraid, kerana faraid ketetapan Allah dan bukan penyelesai pertelingkahan. Apa yang dibenarkan ialah waris mengatur sesuatu yang lain sesama mereka selepas faraid dikira dan setiap orang tahu bahagiannya. Susunan itu yang membezakan muafakat yang sah daripada pengambilan harta secara batil.

Takharuj ialah perjanjian antara waris untuk mengeluarkan salah seorang daripada pusaka dengan balasan yang dipersetujui. Bahagian yang dilepaskan itu boleh diagihkan dengan empat cara yang berlainan dan setiap cara menghasilkan peratusan yang berlainan kepada waris yang tinggal. Kerana itu cara yang dipilih mesti dinyatakan dalam perjanjian.

Jawapannya bergantung kepada keadaan waris itu ketika dia melepaskan haknya. Pelepasan yang dibuat sedangkan dia tahu bahagiannya dan rela tidak boleh ditarik balik. Pelepasan yang dibuat kerana tidak diberitahu atau kerana ditekan memang tidak sah sejak awal.

Muafakat waris memang harus. Yang menentukan sah atau tidaknya bukan persetujuan itu sendiri, tetapi tiga perkara, iaitu siapa yang bersetuju, atas harta yang mana dan apa yang mereka percaya tentang faraid ketika bersetuju.

Tiga soalan yang berlainan sering dicampur menjadi satu. Rumah yang dibeli SEBELUM perkahwinan tidak memenuhi takrif harta sepencarian dalam enakmen, iaitu harta yang diperolehi bersama semasa perkahwinan berkuat kuasa. Hak faraid pula tidak gugur dengan berkata tidak mahu, sebaliknya ia perlu dilepaskan melalui cara yang betul. Status ibu tiri pula bukan soal perasaan, kerana dia mahram kekal mengikut al-Nisa 4:22, tetapi dia bukan waris.

Tidak sah, kerana yang berlaku itu bukan penolakan. Bahagian waris sudah menjadi miliknya sebaik kematian berlaku, jadi apa yang dia buat sebenarnya memindahkan hak yang sudah ada padanya. Pemindahan itu perlu direkodkan dalam persetujuan bertulis yang terkini.

Tiga soalan yang berlainan tetapi berpusing pada satu titik yang sama, iaitu beza antara memiliki dengan memegang nama. Kereta yang didaftarkan atas nama abang sulung bukan harta pusakanya, tetapi ia tetap perlu melalui proses pusaka untuk dipulangkan kepada pemilik asal. Tanah yang ditukar nama pula bergantung kepada niat pemberinya, iaitu hibah menjadikannya milik penerima manakala amanah tidak. Pembahagian sama rata yang sudah dibuat pada tahun 2014 boleh digunakan, tetapi perlu diketahui bahawa mengetahui bahagian faraid terlebih dahulu ialah syarat sah takharuj dan bukan sekadar langkah berhati-hati.